Symptomen 5

De buitenwereld

Vorig jaar wilde de Duitse minister van Milieu, Trittin de Duitse grenswaarden verlagen.

Dat had hij publiekelijk aangekondigd.

*Ho, nee, dat doen we niet!* riep de Bondskanselier Schröder. *Chefsache*.

En dus gebeurde er niets.
In het boek *Mobilfunk, ein Freilandversuch am Menschen* (Zie Literatuur) wordt goed beschreven hoe de politici in bed liggen met de industrie.
Er is geen enkele reden, waarom dat in Nederland anders zou zijn.
Normaal gesproken zou na dat TNO-Cofam onderzoek de minister een halt hebben toegeroepen aan de verdere uitrol van de UMTS. Maar nee hoor, hij zag geen enkele reden om te pauzeren.

 

In Zweden is een boek verschenen over elektrosensibelen, en hoe deze mensen gewoon door de instanties verzwegen worden bij onderzoeken.

De engelse vertaling verschijnt binnenkort als boek.

Schwarz auf Weiss. als PDF bestand en korte duitse samenvatting.

Blackonwhite , het complete boek in het engels als PDF bestand.

 

GGD en hun eigen zoethoudende sprookjes

Veel mensen nemen kontakt op met de GGD met de vraag om inlichtingen.
Vaak worden ze daar met een kluitje in het riet gestuurd.

Er wordt hun voorgehouden dat GSM straling helemaal niet gevaarlijk is. Op de vraag waarop de GGD een dergelijk antwoord dan baseert krijgt men te horen: *Omdat de GGD dat zegt. Wij zullen dat toch wel allemaal weten!*
Helaas weet de GGD hieromtrent bitter weinig en toont geen enkel signaal om dat te verbeteren.

Zo stond er in het Rotterdams Dagblad van Zaterdag 9 oktober 2004 een artikel met als titel:
*Gsm-mast is de dreiging voorbij* met erboven een foto van een medische milieudeskundige bij de GGD Rotterdam en Omstreken, die glunderend poseerde vlak voor een zendmast met bijbehorende schakelkasten. Een plek waar men normaliter helemaal niet mag verblijven.
(Daar de GGD Rotterdam en Omstreken helemaal niet over HF meetapparatuur beschikt, kon zij ook niet weten of die zendmast nu wel of niet in gebruik was.)
Een verzoek om een onderhoud werd afgewezen. Men ziet het nut er niet van in.

Hier het gewraakte artikel uit het Rotterdams Dagblad.
Ook de betreffende journaliste bleek niet bereid op het artikel in te gaan: *Het was een eenmalig item.*

Normaal gesproken zou ik er niet op reageren, maar de pertinente onwaarheden wil ik toch niet zo laten gaan. Uiteindelijk heeft de GGD ergens een vertrouwensfunctie in de maatschappij en is het jammer als die geschaadt wordt..
Als de GGD zou stellen, dat zij niet voldoende mankracht, middelen en geld ter beschikking zou hebben, en daarom weinig van deze materie kan afweten, en zich van commentaar zou onthouden, zou dat aannemelijk zijn. Het vertellen van sprookjes is daarentegen laakbaar.

In het artikel spreekt de medische milieudeskundige haar verbazing uit over de angst voor gsm-masten. Volgens haar zou de EM straling horizontaal van de antennes afgaan, en onder een mast zou men niets opvangen. Klaarblijkelijk heeft zij de diverse rapportages hieromtrent niet gelezen, zoals die van Bornkessel, en gelooft naief in het *Sprookje van de Pannekoek*. (Pagina12d.html)
Voor monteurs is er de arbowetgeving. Wij hebben verscheidene monteurs gesproken en die menen dat een goed windjack voldoende bescherming biedt (sic!)

Weet u het nog? Een paar jaar geleden was het hele land in rep en roer over het toenemende aantal gsm-masten. De straling die ze uitzenden zou mensen ziek maken.
Wel dat doen ze inderdaad, en niet zo'n klein beetje!
Met zo'n ding op je dak zou je genetisch materiaal stante pede muteren!
Wel, er zijn een aantal studies die dat ondubbelzinnig aantonen. DNA breuken etc.
Het is zelfs zo erg, dat de EU de REFLEX studie, waaraan 12 onderzoeksinstituten uit een zevental landen hebben meegewerkt, de publikatie heeft tegengehouden.
Zie Pagina14a.html

Een mobiel aan het oor zou een hersentumor veroorzaken, een zaktelefoon in je borstzak en je hart zou er vroeg of laat mee ophouden! Die verhalen zijn al jaren geleden verstomd, terwijl de techniek in feite hetzelfde bleef. Die *verhalen* zijn nu de bevestigende uitslagen van studies en de techniek is wel degelijk veranderd. Na de analoge telefoons zijn de digitale gekomen: GSM900, GSM1800, UMTS, en al die andere schnick-schnack welke onze aether aan het vervuilen zijn.

Daar komt bij, vermoedt ze, dat het plaatsingsbeleid van gsm-masten inmiddels goed geregeld is. Dikwijls zijn bouwvergunningen verplicht. Wat een lariekoek. Waar heeft deze medische milieudeskundige al die jaren vertoeft? Leest die geen kranten en kijkt die geen TV?

Ook gooit deze medische milieudeskundige *Telefoons, magnetrons, inductiefornuizen en radio's* op één hoop. Het ontgaat haar geheel, dat er een groot verschil bestaat tussen ongepulste en gepulste hoogfrequente signalen, die bij eenzelfde dosis veel schadelijker inwerkt op onze gezondheid. De digitale informatie is in hele steile pulsjes verpakt.
De straling heeft bovendien de eigenschap weke onderdelen van het lichaam op te zoeken. *Vandaar dat vroeger wel eens werd gedacht dat je van een mobiel aan je oor wel eens een tumor in je hoofd zou kunnen krijgen. Ze snapt wel waar de gedachtegang vandaan komt. Bij de marine werden vroeger heel sterke zenders gebruikt, waar de matrozen aan dek wel eens blaren van kregen* .

Blaren zullen we niet krijgen van mobieltjes, zoveel is hedentendage wel duidelijk, schrijft ze.
Het is haar wellicht ook onbekend dat er in de USA processen gevoerd worden, juist omtrent deze tumoren. En het Karolinska Instituut in Zweden heeft ook zo juist hierover een studie bekendgemaakt.

Ook de gsm zendmasten kunnen geen kwaad voor mensen in huis en op straat. Sterker: omdat er inmiddels zo ontzettend veel zijn, hoeven ze minder sterke signalen uit te zenden om met elkaar in verbinding te komen. Dat zou inderdaad veel prettiger zijn, maar helaas, het is anders.
In de gezondheidssector worden altijd hele strenge normen gesteld.
Was dat maar waar.
Men onderzoekt bij een grote groep mensen bij welke hoeveelheid straling de huid een halve graad opwarmt. Meer dan een halve graad vinden we onacceptabel.
Hieruit blijkt de grove onkunde van deze medische milieudeskundige. Er is helemaal geen onderzoek aan mensen aan te pas gekomen. Technici, niet artsen of biologen, hebben de energie bepaald welke nodig is om een zak met zout water 1 graad Celcius in temperatuur te doen stijgen.
Een mens bestaat niet uit een zak met zout water, maar uit bot, vlees, weefsel en vocht, en dat reageert geheel anders dan zout water.
Die zoutwaterproeven zijn de basis van de ICNIRP. De boekenwurmen van de Gezondheidsraad adviseren nog veel hogere grenswaarden dan die van de ICNIRP.

Het zijn boekenwurmen, omdat zij zelf geen onderzoek plegen en enkel uitgaan van bepaalde streng geslecteerde publikaties in hun welgevallige tijdschriften, en hun uitspraken louter daarop baseren.

Deze goeroe's menen het beter te weten dan de vele artsen, die in hun dagelijkse praktijk tot konklusies komen (zo'n 1500) en de vele gerenommeerde wetenschappers van gerenommeerde wetenschappelijke instituten en universiteiten in de wereld.

Symptomen | Symptomen 1 | Symptomen 2 | Symptomen 3 | Symptomen 4 | Symptomen 5

Home | Nieuws | Feiten | Appell's | het bitje | Elektrosmog | Symptomen | DECT | Kritiek |

Info | SBM-2008 | Bouwbiologisch huisonderzoek | Literatuur | Alternatief | Links | Kontakt |

WHO conferentie manipulaties:

Hier een bericht hoe de WHO de bevindingen manipuleert.
Moscow-conf.pdf

En hier wat commentaar op een WHO conferentie:
who-ehs-conference.doc

 

De overheid in Nederland.

Zoals in de uitgaves 1/2 October en December 2006 van *het bitje* is beschreven, heeft de regering 16.600.000 Euro ter beschikking gesteld om onderzoek te plegen naar de effecten van electromagnetische velden op de gezondheid.

Dit wordt georganiseerd door een instelling genaamd Zonmw.

Als onderzoekpunten heeft de Gezondheidsraad enkele adviezen gegeven, maar Zonmw heeft zo een eigen interpretatie aan de onderzoeken aan de dag gelegd.
Niet gezondheidseffecten aan personen zullen worden onderzocht, maar meer hoe men de burgers koest kan houden.

Bij dit onderzoek heeft men ook een Kennisplatform Elektromagnetische Velden opgericht.
De voorzitter is de burgemeester van 's Hertogenbosch.
(Ik wist niet dat dat een specialist is op het gebied van *straling* en biologische effecten op mensen.)

Klaarblijkelijk heeft men een snelle 1-dags cursus Stralingstechniek gevolgd (want doorgaans hebben burgemeesters en wethouders niet veel verstand van techniek, zeker niet van hoogfrequente meettechniek, en de biologische effecten op mens, dier en plant) want men heeft nu het licht doen schijnen over twee studies, waarvan de Gezondheidsraad stelt, dat er meer dergelijke studies gedaan moeten worden om een beter beeld en inzicht te krijgen, maar het Kennisplatform EV kakelt er al vrolijk op los, dat er helemaal geen aanwijzingen zijn dat er door GSM zendmasten gezondheidseffecten zouden kunnen optreden.

Het moge dus duidelijk zijn, dat het Kennisplatform Elektromagnetische Velden geen objectieve onafhankelijke organisatie is, maar een verlengstuk van het Ministerie van Economische Zaken, die koste wat wil de mobiele telefonie met al haar elektrosmog ons door de strot wil duwen.

Ik las net, dat men in Zwitserland aan personen onder de 26 jaar alle mobiele gesprekken gratis wil laten verlopen.
Dat is in feite hetzelfde als men alle kinderen gratis sigaretten en drugs weggeeft.

*Normen en waarden* worden dan wel door bepaalde Farizeers gepropageerd, maar men handelt ondertussen toch wel behoorlijk crimineel.

Probeer maar eens een *verslaafd* kind zijn/haar mobieltje af te pakken.

 

Niet de providers zijn onze vijanden, want die houden zich keurig aan de verkeerde regels die door de politiek zijn aangenomen, maar het zijn het merendeel van de medici, met de GGD's voorop, die knalhard weigeren om bepaalde gezondheidsklachten als een aandoening tengevolge van elektrosensibiliteit te erkennen.

Van bovenaf wordt krampachtig vastgehouden, dat elektrosensibiliteit niet kan bestaan, ongeacht het feit, dat al zoveel mensen, dieren en planten daaronder te lijden hebben.

Pas wanneer elektrosensibiliteit als dusdanig erkend wordt, zal de politiek gedwongen worden maatregelen te nemen. Vóór die tijd niet, want er is toch immers niets aan de hand, en de enkeling die iedere week blijft brieven schrijven, wordt naar de psychiater verwezen.

Let wel, de grenswaarden spreken over toelaatbare miljoenen microWattper vierkante meter ofwel uW/m2, terwijl elektrosensibelen al lichamelijke reacties kunnen krijgen bij minder dan 1 uW/m2, dat is EEN uW/m2. (zie Pagina5 )

 

Misschien moeten wij onze hoop op de moslims zetten. Het mag paradoxaal klinken, maar dat zijn mensen, die zich nog principieel strikt aan hun godsdienst en richtlijnen houden.
Al die schijnheilige gelovige Farizeers in de Tweedekamer denken het eeuwige leven te hebben.
Maar ook zij moeten er op een gegeven moment aan geloven en aan hun Schepper verantwoording afleggen.
Op de vraag of zij tijdens hun leven goed voor het welzijn van hun kiezers hebben gezorgd zullen ze moeten erkennen daar totaal geen belangstelling voor te hebben getoond. Enkel winst op korte termijn vond men belangrijk, maar goede gezondheid, ook op langere termijn, kon hen niets schelen. Tegen verkiezingstijd wilde de ene of andere politicus nog wel eens in de krant, maar daar was het dan wel mee afgedaan.
Geen enkele politicus wil serieus aandacht schenken aan het steeds groter wordende probleem van de elektrosensibiliteit, en de vele mensen die daar nu al onder te lijden hebben.

Het is officieel, dat de twaalf-dertienjarigen de grootste problemen hebben met taal en rekenen. Het onderwijs is in Nederland niet fameus, maar zo slecht nu ook weer niet. De agressie onder kinderen neemt ook steeds toe.
Honderden psycholigische meningen, maar niemand wil een verband leggen met elektromagnetische velden.

In *het bitje* staat ook de uitspraak van Andrew Goldsworthy, dat naar aanleiding van een negental studies van de EU men moet concluderen, dat de veelbellers van nu, DNA en genen schades toebrengen, waarvan de schadelijke effecten pas over drie of vier generaties naar buiten komen.

In Africa hebben ze nix te eten, maar wel allemaal een mobieltje.

We zijn goed op weg, om de wereld zo om zeep te helpen.