De buitenwereld & de WHO, (wereld gezondheidsraad)

De Overheden
De GGD's

MNGM
WEON of StichtingEHS
Nederlandse Gezondheidsraad
Folder Platform Gezondheid en Milieu


Kritiek

Home | Nieuws | Feiten | Appell's | het bitje | Elektrosmog | Symptomen | DECT | Kritiek |

Info | SBM-2008 | Bouwbiologisch huisonderzoek | Literatuur | Alternatief | Links | Kontakt |

WHO onder vuur?

Lees volgende stukken:

Een open brief over dr. Repacholi, de voormalige woordvoerder van de WHO, verzonden aan de directeur generaal van de WHO.

Open brief Alison Katz

Kritische studie in de Lancet

WHO conflict door Don Maisch

 

 

De overheid in Nederland.

Zoals in de uitgaves 1/2 October en December 2006 van *het bitje* is beschreven, heeft de regering 16.600.000 Euro ter beschikking gesteld om onderzoek te plegen naar de effecten van electromagnetische velden op de gezondheid.

Dit wordt georganiseerd door een instelling genaamd Zonmw.

Als onderzoekpunten heeft de Gezondheidsraad enkele adviezen gegeven, maar Zonmw heeft zo een eigen interpretatie aan de onderzoeken aan de dag gelegd.
Niet gezondheidseffecten aan personen zullen worden onderzocht, maar meer hoe men de burgers koest kan houden.

Bij dit onderzoek heeft men ook een Kennisplatform Elektromagnetische Velden opgericht.
De voorzitter is de burgemeester van 's Hertogenbosch.
(Ik wist niet dat dat een specialist is op het gebied van *straling* en biologische effecten op mensen.)

Klaarblijkelijk heeft men een snelle 1-dags cursus Stralingstechniek gevolgd (want doorgaans hebben burgemeesters en wethouders niet veel verstand van techniek, zeker niet van hoogfrequente meettechniek, en de biologische effecten op mens, dier en plant) want men heeft nu het licht doen schijnen over twee studies, waarvan de Gezondheidsraad stelt, dat er meer dergelijke studies gedaan moeten worden om een beter beeld en inzicht te krijgen, maar het Kennisplatform EV kakelt er al vrolijk op los, dat er helemaal geen aanwijzingen zijn dat er door GSM zendmasten gezondheidseffecten zouden kunnen optreden.

Het moge dus duidelijk zijn, dat het Kennisplatform Elektromagnetische Velden geen objectieve onafhankelijke organisatie is, maar een verlengstuk van het Ministerie van Economische Zaken, die koste wat wil de mobiele telefonie met al haar elektrosmog ons door de strot wil duwen.

Ik las net, dat men in Zwitserland aan personen onder de 26 jaar alle mobiele gesprekken gratis wil laten verlopen.
Dat is in feite hetzelfde als men alle kinderen gratis sigaretten en drugs weggeeft.

*Normen en waarden* worden dan wel door bepaalde Farizeers gepropageerd, maar men handelt ondertussen toch wel behoorlijk crimineel.

Probeer maar eens een *verslaafd* kind zijn/haar mobieltje af te pakken.

 

Niet de providers zijn onze vijanden, want die houden zich keurig aan de verkeerde regels die door de politiek zijn aangenomen, maar het zijn het merendeel van de medici, met de GGD's voorop, die knalhard weigeren om bepaalde gezondheidsklachten als een aandoening tengevolge van elektrosensibiliteit te erkennen.

Van bovenaf wordt krampachtig vastgehouden, dat elektrosensibiliteit niet kan bestaan, ongeacht het feit, dat al zoveel mensen, dieren en planten daaronder te lijden hebben.

Pas wanneer elektrosensibiliteit als dusdanig erkend wordt, zal de politiek gedwongen worden maatregelen te nemen. Vóór die tijd niet, want er is toch immers niets aan de hand, en de enkeling die iedere week blijft brieven schrijven, wordt naar de psychiater verwezen.

Let wel, de grenswaarden spreken over toelaatbare miljoenen microWattper vierkante meter ofwel uW/m2, terwijl elektrosensibelen al lichamelijke reacties kunnen krijgen bij minder dan 1 uW/m2, dat is EEN uW/m2. (zie Pagina5 )

 

Misschien moeten wij onze hoop op de moslims zetten. Het mag paradoxaal klinken, maar dat zijn mensen, die zich nog principieel strikt aan hun godsdienst en richtlijnen houden.
Al die schijnheilige gelovige Farizeers in de Tweedekamer denken het eeuwige leven te hebben.
Maar ook zij moeten er op een gegeven moment aan geloven en aan hun Schepper verantwoording afleggen.
Op de vraag of zij tijdens hun leven goed voor het welzijn van hun kiezers hebben gezorgd zullen ze moeten erkennen daar totaal geen belangstelling voor te hebben getoond. Enkel winst op korte termijn vond men belangrijk, maar goede gezondheid, ook op langere termijn, kon hen niets schelen. Tegen verkiezingstijd wilde de ene of andere politicus nog wel eens in de krant, maar daar was het dan wel mee afgedaan.
Geen enkele politicus wil serieus aandacht schenken aan het steeds groter wordende probleem van de elektrosensibiliteit, en de vele mensen die daar nu al onder te lijden hebben.

Het is officieel, dat de twaalf-dertienjarigen de grootste problemen hebben met taal en rekenen. Het onderwijs is in Nederland niet fameus, maar zo slecht nu ook weer niet. De agressie onder kinderen neemt ook steeds toe.
Honderden psychologische meningen, maar niemand wil een verband leggen met elektromagnetische velden.

In *het bitje* staat ook de uitspraak van Andrew Goldsworthy, dat naar aanleiding van een negental studies van de EU men moet concluderen, dat de veelbellers van nu, DNA en genen schades toebrengen, waarvan de schadelijke effecten pas over drie of vier generaties naar buiten komen.

In Africa hebben ze niks te eten, maar wel allemaal een mobieltje.

We zijn goed op weg, om de wereld zo om zeep te helpen.

De GGD's

De GGD's volharden nog steeds in het geven van verkeerde voorlichting.
Men ontkent elektrosensibiliteit, en het feit dat mensen door elektrosmog diverse lichamelijke klachten kunnen hebben.
Enige samenhang tussen EMV en gezondheidsklachten wordt ontkend.
Mensen die om hulp vragen worden met een kluitje in het riet gestuurd.

 

MNGM

Het Meldpunten Netwerk Gezondheid en Milieu bestaat weliswaar uit een aantal hardwerkende bezielende vrijwilligers, doch het (nieuwe) management slaagt er niet in om daadkrachtiger op te treden. Dit betreft het thema elektromagnetische velden.
Men slaagt er niet in, om de doelstellingen naar buiten te dragen en meer bekendheid te krijgen.
Volgens eigen zeggen, zijn er in 2006 zo'n 90 meldingen binnengekomen. Over 2007 is men niet in staat dat aan te geven. 90 Meldingen over een geheel jaar is natuurlijk bedroevend weinig, gezien het feit dat er ongeveer 160.000 mensen zijn, die onder elektrosmog lijden.
(Zelf ontvangen wij per jaar gemiddeld 250-300 zeer uiteenlopende vragen, waaronder ook een aantal uit het buitenland.)

Er wordt niet voldoende aan de weg getimmerd, en er is nergens te bespeuren, dat hierin enige verbetering valt te verwachten. Veel mensen vragen zich terecht af wat voor zin het heeft zich aan te melden.

Het MNGM wordt gesubsidieerd door VROM. Dat impliceert, dat het MNGM niet direct op de barricaden kan staan, maar hoeft hen er niet van te weerhouden een meer kritische houding in te nemen.

Melders melden zich omdat zij een probleem hebben. Zij verwachten daarbij ook (wellicht ten onrechte) echter ook tips en aanwijzingen ter verbetering van hun situatie. (Mensen met blokjes, flesjes, amuletten, neutralisers en harmonizers zijn daarvoor echter niet de aangewezen weg.)

Het publiek verwacht wel, dat meldingen ergens in een resultaat te zien moeten zijn. De opgedane kennis dient naar buiten gebracht te worden, maar dat gebeurt niet.

Daar het publiek enkel een zeer passieve houding bij het MNGM waarneemt, wel van de vrijwilligers een morele steun ontvangt, maar verder niets meer ziet, neemt de animo om zich te melden af.

Natuurlijk kan het interessant klinken als mensen zich melden met de klacht: *Daar staat een UMTS-mast, en daardoor ben ik ziek*. Als dat zo als klacht genoteerd wordt, is het onzin.

Elektrosensibiliteit en elektrosmog omvatten een zeer gecompliceerd thema.
Veel mensen worden elektrosensibel, niet enkel door zendmasten, maar vaak door elektrosmog, ook veroorzaakt door o.a. eigen apparatuur in huis, vanwege laagfrequente, VLF en hoogfrequente velden. En dat kan zeer veelomvattend zijn. Ook kunnen andere oorzaken dezelfde verschijnselen veroorzaken als elektrosensibiliteit.
Om een goed en duidelijk beeld van de oorzaken te hebben, is een uitgebreid veelomvattend huisonderzoek onontbeerlijk. Het storingsgebied is veel groter, dan de meeste gangbare meters kunnen meten.

Natuurlijk kan een zendmast de druppel zijn, die de emmer doet overlopen, maar belangrijk is ook om vast te stellen waardoor de emmer is kunnen vollopen.
(Want die moet wel geleegd kunnen worden.)

Zulks hoort bij een melding terdege te worden overwogen. Maar het MNGM ontbreekt het aan technische kennis om daar op door te gaan, en de wil om zich daar verder in te verdiepen.

Tekenend is, dat de directie van het MNGM in het geheel niet geinteresseerd is in het hoe en waarom, en wat er te doen valt als men eenmaal elektrosensibel (of MCS) geworden is.
Kennelijk lijkt het alternatieve circuit hen meer aan te spreken. In ieder geval maakt men niet gebruik van alle ter beschikking staande resources.

Betreffende het alternatieve circuit is het opmerkelijk, daar waar het MNGM destijds weigerde om het Freiburger Appell mede te ondertekenen omdat zulks naar hun mening niet wetenschappelijk genoeg onderbouwd was, men nu op de website naast het algemene meldtelefoonnummer nu ook een ander telefoonnummer heeft geplaatst waar men meer informatie wil verschaffen over Straling velden meten en saneren/ontstoren. Klaarblijkelijk heeft men zich goed wetenschappelijk in deze materie verdiept.

Het MNGM manifesteert zich als een klein stilzwijgend onderafdelinkje van VROM, een *opnoteerder* zonder verdere diepgang..

Derhalve adviseer ik niet langer, om zich nog bij het MNGM te melden, daar het weinig of geen zin heeft, en men zich nu ook met dubieuze zaken inlaat.

Lees daartoe het artikel *EM velden en fabels* van Gerrit Teule op Pagina6.html

 

WEON of StichtingEHS

Een groep welke zich profileert als een werkgroep voor elektrosensibele mensen, blijkt in de praktijk toch anders uit te vallen. (Men werkt ook met subisdies van het MNGM.)

Ik wil het er dan niet over hebben, dat ik enkele jaren geleden werd uitgelachen, omdat ik de DECT telefoon gevaarlijker vond dan de beeldschermen, omdat *men er eentje naast zich had staan, en er niets van voelde!*.

Ook wil ik het er niet over hebben, dat men nog steeds de nadruk legt op laagfrequente velden en de hoogfrequente velden als minder gevaarlijk beschouwt.

Ook wil ik het er niet over hebben, dat men de link naar de website www.milieuziektes.nl heeft verwijderd op de eigen website, omdat men de leden niet wil doorsturen naar die *alternatieve rotzooi*, zoals mij dat in een mail werd medegedeeld. Over samenwerking gesproken, of over alle neuzen dezelfde kant uit.

Wat ik tegen deze werkgroep of stichting heb, is het feit, dat men mensen alle hoop ontneemt door te stellen, dat als men eenmaal elektrosensibel is, men daar niets meer aan kan doen.

En dat is absoluut niet waar.
Men kan de gevoeligheid met 90 % doen afnemen.

Wat ik ook ergerlijk vind, is het feit, dat zware elektrosensibelen zich door de stichting buitengesloten voelen, omdat hun symptomen niet begrepen worden en afgedaan dat het wetenschappelijk niet bewezen is dat men zo gevoelig is.

Dit getuigt van het feit, dat men weinig heeft begrepen van het thema elektrosensibiliteit. En dat men geen moeite heeft gedaan om er dieper op in te duiken.
Men heeft weliswaar een enquete gehouden onder een aantal mensen, maar er is geen enkele conclusie uit voortgekomen. Deze enquete hangt als los zand aan elkaar.

Ook heeft men geen moeite gedaan, om de expositie grenzen ergens vast te leggen, bij welke personen en bij welke bronnen.

Daar men niet de problematiek grondig heeft onderzocht, en heeft bepaald, waarop elektrosensibele mensen zoal kunnen reageren, heeft dat tot gevolg, dat men vanuit deze groep probeert mensen zaken op te dringen, welke zelfs averrechts kunnen werken.

 

 

Wij zijn wel in deze problematiek gedoken.

Ons is het volgende uit de praktijk gebleken, voor hoogfrequente EMV:

1. Mensen met een redelijk funktionerend immuunsysteem (75 % van de bevolking) kunnen pas problemen krijgen bij exposities boven de 30.000 uW/m2. Dat is de reden wat zovelen nog geen hinder ondervinden van zendmasten, mobieltjes, DECT telefoons en draadloze modems. Bij hen gaat de aantasting van het immuunsysteem zeer langzaam (maar zeker).

2. Mensen met een beschadigd immuunsysteem (25% van de bevolking) kunnen een verdere aantastting verwachten bij expostities van 200-2.000 uW/m2, waardoor zij elektrosensibel kunnen worden.
(Het immuunsysteem is al verzwakt door andere elektrosmogbronnen en andere zaken, zie symptomen)

3. Mensen die elektrosensibel geworden zijn, kunnen al reageren bij stralingshoeveelheden van 1 uW/m2; sommigen al bij 0,1 uW/m2.
Wij hebben vastgesteld dat men reeds bij uiterst zwakke velden van elektrosmog lichamelijke reacties kan krijgen, velden die soms nauwelijks meetbaar zijn.

Ten overvloede zij vermeld, dat niemand EMV kan *voelen*, want daarvoor bezitten wij geen orgaan.
Wel is het zo, dat h
et lichaam er op reageert, en dat kan bij iedereen anders zijn. De een krijgt een stekende hoofdpijn, een ander een droge mond, en nog iemand anders pijn in de borst, etc.

Nederlandse Gezondheidsraad

De nederlandse Gezondheidsraad baseert haar adviezen uitsluitend op literatuuronderzoek.

Zelf doet de nederlandse Gezondheidsraad geen onderzoek aangaande EMV en gezondheidseffecten.

Ook bevatte de nederlandse Gezondheidsraad geen specialisten welke ervaring hebben met biologische effecten door EMV.
Zij hebben wel specialiteiten, maar op geheel andere gebieden.

In het algemeen worden de door ICNIRP geadviseerde grenswaarden door een aantal landen overgenomen, zij het klakkeloos.
Zo ook in Nederland.

De nederlandse Gezondheidsraad heeft gemeend, enkel gebaseerd op literatuurstudies, om nog veel hogere grenswaarden te adviseren. Onbekend is waarop dat advies is gebaseerd. Voor bv. UMTS is dat 20 miljoen uW/m2 i.p.v. de 10 miljoen van de ICNIRP.

In het verre buitenland, net onder Breda, heeft de regering beslist, dat daar niet de volle ICNIRP grenswaarden geldig zijn, maar slechts een kwart daarvan.

Maar de belgische Gezondheidsraad, die dezelfde literatuur ter beschikking heeft (en ze wellicht beter heeft bestudeerd) en waarvan enkele leden wel onderzoek naar EMV en gezondheidseffecten hebben gedaan, vindt dat nog veel te hoog, en adviseert slechts 24.000 uW/m2 ofwel 3 V/m.

Gesteund door dat advies heeft het gewest Brussel met algemene stemmen een wet aangenomen, dat daar nu slechts die 3 V/m als maximum geldig zal zijn. Die wet wordt over een jaar rechtsgeldig.

Opmerkelijk is, dat er twee van deze belgische specialisten zijn toegetreden tot de nederlandse Gezondheidsraad, maar blijkbaar praten zij tot halsstarrige dovemans oren, die niet in voortschrijdend inzicht willen geloven.

Aangezien men zo graag (parlementarische) buitenlandse orientatiereizen maakt, zou het wenselijk zijn, dat de *ollanders* ook eens bij de zuiderburen op de koffie gaan, om zich eens goed te laten informeren.

Men kan nu niet anders concluderen, dan dat de nederlandse Gezondheidsraad van botte onwil beticht kan worden. 

Trouwens, daar waar het europese parlement ons met allerlei (onnodige) regeltjes opzadelt, gebeurt er nu toch iets goeds.
Het Europarlement is van oordeel, dat de grenswaarden (sinds 1999 niet meer aangepast) nu aan enige aanpassing toe zijn, ook mede gezien de vele nieuwe draadloze toepassingen.
(Bron: ANP 05-09-2008)

 

Folder Platform Gezondheid en Milieu

Het Platform Gezondheid en Milieu, PGM, heeft tesamen met StichtingEHS een folder uitgebracht.
*Gezondheidsklachten door overgevoeligheid voor elektromagnetische velden*

Opmerkelijk is, dat deze uitgave NIET op de website van het PGM staat, maar enkel op die van de EHS.

Jammer, dat de opstellers van deze folder zich niet verder verdiept hebben in de problematiek van het fenomeen *elektrosensibiliteit* en een zekere kortzichtigheid ten toon spreiden.

In de Factsheet 296 van de WHO geeft Repacholi aan dat er proeven gedaan dienen te worden om het *waarnemen* van EMV aan te tonen. In navolging daarvan zijn er al zeer vele proeven in die richting gedaan, met steeds als resultaat, dat de bevindingen zijn, dat mensen deze EMV NIET kunnen waarnemen. Het is het intrappen van een open deur, want wij hebben geen orgaan dat die EMV kan *waarnemen*.
Wanneer men dan toch blijft aanhalen, dat elektrosensibelen straling kunnen *voelen* of *waarnemen*, is dat koren op de molen van diegenen die beweren dat elektrosensibiliteit niet kan (en mag) bestaan.

Daarbij komt, dat 75 % van de bevolking, dat zijn diegenen die nog een redelijk functionerend immuunsysteem hebben, helemaal niets *waarnemen*, en daarom ook geen last hebben van al dat draadloze geweld.
25 % daarentegen kan wel al *last* hebben. Ook zij kunnen niets *waarnemen*. Er vindt daar echter iets anders plaats.
Onder invloed van Elektrosmog (kom ik later op terug) kan het lichaam gaan reageren. En die reacties vinden plaats op de zwakste plekken in het immuunsysteem. Dat is ook de reden waarom bij veel mensen de reacties zo verschillende zijn.

De diagnose bij bv. mazelen is bekend, maar bij elektrosensibiliteit niet.
Bij de een kan er chronische hoofdpijn plaatsvinden, bij een ander verhoogde bloeddruk, bij nog een ander maag- en darmstoornissen, etc. Ook kunnen er verschillen in reactietijd optreden.
Bijvoorbeeld een DECT telefoon binnen enkele minuten en een GSM zendmast pas vele uren later.

De folder doet het voorkomen alsof enkel wisselstroomvelden een oorzaak van EHS vormen. Dat is onjuist. Daarom spreken wij liever van Elektrosmog, en die bestaat uit de volgende elementen.
- 1. elektrische wisselvelden
- 2. magnetische wisselvelden
- 3. elektrische gelijkvelden
- 4. magnetische gelijkvelden
- 5. elektromagnetische golven

Daarbij worden heel vaak de magnetische gelijkvelden over het hoofd gezien. (Er zijn mensen, die door hun EIGEN BED elektrosensibel zijn geworden, en vervolgens gevoelig zijn voor bijvoorbeeld zendmasten!)

Dus ieder van de genoemde vijf soorten kan elektrosensibiliteit ten gevolge hebben. Maar enkel bij diegene, waar het immuunsyteem beschadigd is. Daarvoor kunnen velerlei oorzaken zijn. (Staan o.a. op mijn website vermeld.)

Dus enkel mensen met een beschadigd immuunsysteem kunnen elektrosensibel worden.

Naast deze vijf hoofdgroepen zijn er nog enkele sub-groepen, die ook desastreuze gevolgen kunnen hebben. In de eerste plaats de hoogfrequente belasting op het stroomnet, de z.g. *dirty power*. Dit kan van buiten komen, maar ook door u zelf veroorzaakt worden.

Op de tweede plaats bepaalde VLF frequenties in de ruimte (en die kunnen ook ontstaan door afgeschermde kabel en bepaalde netvrijschakelaars), en in de derde plaats VLF frequenties afkomstig van elektrische apparaten zoals bijvoorbeeld bepaalde LCD of Plasma TV’s.
Elektrosensibelen kunnen daar heftig op reageren, alhoewel de elektrische als de magnetische wisselvelden binnen de perken vallen.

Waar ik grote moeite mee heb in de folder is de bewering: *Er is momenteel geen effectieve therapie of geneesmiddel*. Dat is pertinent niet waar.
En bovendien ontneemt het betroffenen iedere hoop op verbetering.

Wanneer men er in slaagt om het beschadigde immuunsysteem weer wat te herstellen, kan de gevoeligheid voor elektrosmog enorm afnemen. Dat is in de praktijk aangetoond.

En daar bestaan verscheidene methodieken voor.
Een aantal aartsen en therapeuten houden er zich mee bezig. Ook zijn er bepaalde middelen en bestaat er literatuur over. Ook is er een speciale internationale nieuwsgroep die zich er speciaal mee bezig houdt en onderling ervaringen uitwisselt.

Jammer dat de opstellers zich niet beter op de hoogte haden gesteld. En in hun eigenwijzigheid blijven volharden.
Typerend is, dat in de uiteindelijke versie ook nu iemand van het Meldpunten Netwerk Gezondheid en Milieu met name wordt genoemd. Daaruit blijkt dat men ook bij het MNGM weinig verstand van zaken heeft!

Het is niet iedereen gegeven in een *schone* omgeving te verblijven, en afscherming alleen is vaak onvoldoende. Er komt meer bij kijken.

Gebleken is ook, dat niet de hoogfrequente draagolven zoveel reacties teweeg kunnen brengen, maar het zijn de laagfrequente modulaties, die de grootste impact hebben.

Ook geldt voor elektrosensibelen het dosis-response principe niet.

Zo had ik een geval waarbij een persoon reeds bij een stralingshoeveelheid van 27 nanoWatt/m2 (RMS gemeten) met lichamelijke klachten te kampen had. (27 nW/m2 = 0,027 uW/m2 ofwel 0,003 V/m)

Trouwens, als men begaan is met het lot van elektrosensibelen, is het ongepast zelf met een mobieltje rond te lopen , en zeker niet op bijeenkomsten.

De zendmasten zijn niet het grote probleem. Het grotere probleem vormen de mobieltjes.
Want hoe meer er gekakeld wordt, hoe meer zendmasten er nodig zijn.

Verbeter de wereld, en begin bij jezelf.
Gebruik geen mobieltje.

Uit principe heb ik geen mobieltje, en weiger ik ook 06-nummers te bellen.

Het is trouwens een heerlijk gevoel ook eens niet bereikbaar te zijn.

Tot slot. De uitgave van het PGM is eigenlijk niet een folder, maar meer een boekwerkje, met naar mijn smaak veel teveel tekst (met herhalingen), waar menigeen halverwege stopt met verder lezen, omdat iedereen zo gehaast is, en zich niet de tijd gunt alles te behappen.
Het had korter en krachtiger gekund.

 

Hierboven een kurve van een duitse elektrosensibele. De rechte lijn is de theoretische waarde; de kromme lijn is die zoals een elektrosensibele de elektrosmog ervaart.
Merk op, dat er bij heel geringe stralingshoeveelheden reeds enorme lichamelijke klachten zijn waargenomen, die pas later afzwakken.

Hierboven een kurve uit een studie van Sianette Kwee.
Hieruit blijkt dat de theoretische rechte lijn in de praktijk ook niet opgaat.