Een opsomming van een groot aantal russische studies heeft prof. Karl Hecht HIER uiteengezet.

Een studie over straling en bijen staat HIER.

Voordracht prof. Karl Hecht op 07-07-2006 bij Bayerischer Landtag.

Milieuziektes uiten zich in overgevoeligheid voor *elektrosmog* (elektrische, magnetische en elektromagnetische velden), multiple chemical sensitivity disorder, post viraal syndroom, post traumatisch stress syndroom, slapeloosheid, chronische vermoeidheid, chronische hoofdpijn, prikkelbare darm syndroom, tinnitus, hartritmestoornissen en andere moeilijk objectiveerbare, regulier behandelbare chronische aandoeningen.

Elektrosensibiliteit is een zeer complex thema.
Het is niet zo, dat men kan stellen: *Daar staat een zendmast, en daar wordt ik dus ziek van*.
Zo simpel ligt het niet.
Enkel mensen met een bepaalde voorgeschiedenis en voorbelasting kunnen elektrosensibel worden. Dat is ook de reden waarom er nog zoveel mensen zijn die momenteel nog geen last hebben, alhoewel iedereen met de tijd voor de bijl zal gaan.

Bekend is bijvoorbeeld, dat mensen nog net een DECT telefoon kunnen verdragen, maar als er een zendmast bijkomt, zij dan ineens gezondheidsklachten vertonen.

De oorzaak is dan de DECT telefoon, en de zendmast is slechts de druppel, die de emmer doet overlopen.
Ook spelen laagfrequente elektrische- en magnetische velden een grote rol, evenals gelijkvelden zoals die vaak bij bedden gevonden worden.

In feite is alles boven 200 nanoTesla en 200 microWatt per vierkante meter ziekmakend.

De overheid stelt herhaaldelijk, dat de gemeten straling ver onder de grenswaarden liggen.
Er is zo of zoveel procent van de grenswaarden gekonstateerd.
Maar dat is een zoethoudertje.

Langdurige blootstelling aan 200 tot 2.000 uW/m2 (0.275 - 0.9 V/m) kan leiden tot elektrosensibiliteit.

En eenmaal elektrosensibel geworden mensen kunnen al reageren vanaf 1 uW/m2 ofwel 0.02 V/m.

Dat wordt door de overheid ontkend, maar is in de praktijk wel het geval.

Eveneens wordt er beweerd, dat niemand straling kan voelen.
Dat is inderdaad juist, want we hebben geen orgaan daarvoor om dat op te merken.
Wat er echter wel gebeurt, is dat ons lichaam in zijn geheel reageert op elektrosmog.
Bij de een is dat een knellende band rond het hoofd, ofwel hoofdpijn, ofwel slechter zien, ofwel slapeloosheid, ofwel konstante moeheid, ofwel hartritmestoornissen, ofwel tintelende onderbenen, ofwel suizen-knetteren-fluiten-brommen in de oren, ofwel een droge mond, ofwel slijm in de keel, ofwel het gevoel dat alle energie uit je lichaam wordt gezogen, ofwel sterk zweten enkel op het hoofd, en later over het hele lichaam, etc.
Enfin, het zijn allemaal lichamelijke klachten, waarvoor de medici geen directe oorzaak voor kunnen vinden

En laat u niet in de war brengen:
Niet UMTS alleen is schadelijk.

GSM, DECT en draadloos modem is net zo schadelijk als UMTS.

In feite zijn DECT telefoons en draadloze modems dat nog meer, omdat hun HF stralingshoeveelheid nog hoger is, dan die van zendmasten.

Trouwens, onderschat de mobieltjes zelf ook niet:
Zie volgende foto's, waarbij tot 174 V/m = 80 miljoen uW/m2 werd gemeten!!!!!!!!

Onze emmer wordt ook al gevuld met allerlei gifstoffen, die ons voedsel, water en lucht bevatten.
De ene mens heeft een grotere emmer dan de andere. Die andere wordt dan eerder ziek.
Ook is het zo, dat de gepulste hoogfrequente straling van de mobiele telefonie als een katalysator werkt op alle zwakke plekken in ons immuunsysteem, en reeds zwakke aanwezige ziektebronnen doet versterken. Het valt dus de zwakste schakel het eerst aan. Daar deze zwakste schakel bij iedereen verschillend is, zal eenieder daarom ook anders reageren. De een krijgt slaapstoornissen, de ander pijn op de borst, nog een ander heeft last van maag- en darmklachten.
Dit voor een goed begrip van de materie.

Krampachtig houden de overheden vol, dat er geen aanwijzigingen zijn, dat mobiele telefonie schadelijk voor de gezondheid zou kunnen zijn.
Dat is gewoon niet waar.
Men weigert een aantal studies, die dat wel aantonen te accepteren. Het aantal studies daarover is overweldigend.
Vaak komen verschillende wetenschappers langs andere wegen toch tot dezelfde konklusies.

Interessant is het artikel van Wolfgang Maes: Wissenschaft? Noch lange nicht!

De overheden stellen steeds dat vele studies geen effecten hebben aangetoond. Men is daarbij echter wel heel selektief. De studies die wat aantonen worden daarbij onder tafel geveegd en bestempeld als onwetenschappelijk, onjuist, vol fouten, etc.
Men mag ook niet vergeten, dat het merendeel van de studies die geen schadelijkheid aantonen betrekking hebben op laagfrequente velden, en dat is iets geheel anders dan gepulste signalen.

De meeste studies over mobiele telefonie hebben betrekking op mobieltjes; over zendmasten zijn er slechts enkele studies gedaan.

Opgemerkt zij ook, dat veel studies in opdracht worden gegeven door de telecom industrie, die graag rapporten wil, die de onschadelijkheid aantonen.
Wanneer er dan toch schadelijkheid gevonden wordt, beslist de opdrachtgever, dat er niet gepubliceerd mag worden (bv de Ecolog studie), of dat er weglatingen zijn en andere interpretaties (zoals bv bij de duitse Rinderstudie).

Ook wordt vaak aangevoerd, dat een bepaalde studie niet herhaald is. Maar de praktijk leert, dat geen enkele studie herhaald wordt, want niemand wil betalen voor eenzlfde studie met eenzelfde uitkomst. Bij zg. herhaalstudies worden er altijd een aantal parameters veranderd.
Zo is het zwitserse ETH onderzoek geen replica van het TNO-Cofam onderzoek.
Bij TNO was er GSM900, GSM1800 en UMTS, met 0.71 en 1 V/m, en dat slechts op een enkele dag.
Bij ETH is er enkel sprake van UMTS, 1 V/m en 10 V/m, en verdeeld over 4 weken.

Henry Lai heeft een aantal studies op een rijtje gezet, die met mobiele telefonie te maken hebben.

Home | Nieuws | Feiten | Appell's | het bitje | Elektrosmog | Symptomen | DECT | Kritiek |

Info | SBM-2008 | Bouwbiologisch huisonderzoek | Literatuur | Alternatief | Links | Kontakt |

De overheden houden ook krampachtig vast aan het thermische principe:
Zonder warmteontwikkeling zou er geen schade kunnen optreden.

Inmiddels is uitvoerig bekend, dat er bij zeer lage stralingshoeveelheden echt wel biologische effecten optreden, zonder dat er van enige warmteontwikkeling sprake is.
We noemen dat a-thermische effecten.
Dr. Warnke heeft daarover al eens een lijst met zo'n 200 rapporten opgesteld.

Omdat we niet meteen dood omvallen, stelt men dat die biologische effecten niet schadelijk zijn.
Maar bloedbeelden veranderen, er treden DNA breuken op, de erfelijkheid wordt aangetast, en er treden een groot aantal kwalen op, waarvoor geen directe oorzaak gevonden kan worden.
Al die chronische slapeloosheid, hoofdpijn, vermoeidheid, pijn in gewrichten, armen en benen, last van maag- en darmklachten en urinewegen, kortetermijngeheugen, pijn op de borst, hartritmestoornissen, en degeneratieve aandoeningen bij steeds jongere mensen zijn er wel degelijk, zonder aanwijsbare oorzaak. Dat zou allemaal *tussen de oren zitten*.

Dr. Ulrich Warnke stelt dat reeds tientallen jaren de gezondheidsschade door hoogfrequente zenders *Stand des Wissens* is.

Er zijn steeds wetenschappers die de gevaren van mobiele telefonie bagatelliseren en geschriften de wereld insturen om anderen proberen wijs te maken dat er niets aan de hand is.
Iemand die dat graag doet is Prof. Dr. Dr. med. habil. Jiri Silny van de TH te Aken.
Hij liet een geschrift bij alle zwitserse artsen in de brievenbus vallen. Frequentia

Dat papier tart iedere beschrijving, en daar is Prof. Dr. med. habil. Karl Hecht het beslist niet mee eens, en heeft daarom volgende verhandelingen geschreven. Later zal nog een boek verschijnen.
Wie de 81-jarige Karl Hecht is staat hier: KarlHecht.pdf

PDF1 , PDF2
PDF3 , PDF4

Bij elkaar zijn dit 200 pagina's, maar beslist de moeite van het lezen waard.

Men vraagt zich af wat deze Jiri Silny bezielt om dergelijke zaken naar buiten te brengen.
Daar is slechts een enkel triest antwoord op.

Hier ook het besproken BAG studie rapport.

De europese Reflex Studie is nog steeds niet in zijn geheel gepubliceerd.
En wat er van reeds bekend is wordt ook niet aanvaard.

Op hese-project staan wekelijks ook nieuwe studies en rapporten.
En dat zijn er al behoorlijk veel. Overweldigend veel.

Een geliefkoosde stelling van de Gezondheidsraad is dat zij geen werkingsmodel voor elektrosensibiliteit zouden kennen.

Univ.-Doz. Dr. Ferdinand Ruzicka van de universiteit van Wenen denkt daar anders over.
Een plausibel werkingsmodel voor bioeffecten in het athermiche bereik voor EMF's van allerlei frequenties tot in het Terrahertz - gebied is reeds onderzocht, in onafhankelijke universiteitsinstituten bevestigd en in vaktijdschriften met Peer Review gepubliceerd, zie samenvatting:
http://www.buergerwelle.de/pdf/wirkmodell_fuer_athermische_bioeffekte.doc

en
http://www.mikrowellensmog.info/Elektrosmog.html

In zijn boek *Cellular Telephone Russian Roulette* van Robert C. Kane staat beschreven dat voor het ontdooien van een kip in een magnetron (met 2.450 MHz) een bepaalde tijd duurt. Als men echter de frequentie van een mobieltje (GSM 900 MHz) neemt zal die kip eerder ontdooid zijn.
Daar kwam men in amerika te laat achter toen er al miljoenen mobieltjes verkocht waren en men dus de frequentiebanden niet meer kon veranderen.
De 900 MHz heeft een diepere penetratiegraad in het lichaam.
Daarom worden er in ziekenhuizen ook vaak frequenties van 800-900 MHz gebruikt (en soms nog lager).

Beweringen, als zou het water in ons lichaam gaan koken bij 2.450 MHz is onzinnig.
Als dat zo zou zijn, was dat bij 900 MHz al veel eerder het geval!

De pulsrate is ook van belang.
Verscheidene studies toonden aan, dat dezelfde hoogfrequente straling, maar niet gepulst, lang zo schadelijk niet is, dan wanneer ze wel gepulst is.
Neem bijvoorbeeld de radio en TV signalen. Als men niet pal op de zenders woont, hebben weinigen last van deze straling.

UMTS organisatiekanaal is gepulst met 15.000 Hz. Wanneer er dataverkeer is vervalt dat.
De basisstations van GSM zenden met pulsrate van 1733 Hz.
Een mobieltje met 217 Hz.
Een DECT basistation met 100 Hz.
Een C2000 zender met 17.6 Hz.
En een Wlan draadloze router/modem met 10 Hz.

 

Wat wel het geval kan zijn, is dat bepaalde zware metalen die in ons lichaam opgeslagen zitten de elektromagnetische velden versterken.
(Gebleken is dat bij uitleiding van zware metalen het elektrosensibelen veel beter gaat)
Door *photon chemistry* worden cellen en groepen van cellen als het ware doof. Daardoor wordt de communicatie tussen cellen en celwanden dermate gestoord, dat biologische effecten optreden.

Australische wetenschappers onderzoeken hoe signalen van neuron tot neuron in de hersenen vervuild kunnen raken waardoor beelden en voorstellingen in de hersenen vervormd zijn als verkeerd geheugen en verkeerde psychologische antwoorden worden gegeven omdat de frequentie lichtjes afweek en de verkeerde DNA overschrijving was gemaakt.
Op die manier denkt men dat mensen met schizofrenie geluiden horen en vreemde dingen zien, die anderen niet horen of zien. Dat heeft blijkbaar allemaal te maken met het overschrijven van DNA in de in de hersenen opgeslagen geheugenbanken.

 

Richtwaarden met betrekking tot gezondheid.

Het is mijn persoonlijke schatting, gebaseerd op vele huisonderzoekingen, dat ca 10 % van de bevolking lijdt onder elektrosmog.
Dr. Gerd Oberfeld, een epidemioloog in Salzburg, vertelde mij, dat hij na een studie uitkwam op 19 %.
Veel duitse artsen melden dat ca 25 % van hun patienten lijden onder elektrosmog.
(Bij het zwitserse ETH onderzoek bleek toch dat minstens 4 op de 117 deelnemers klachten kreeg, dat is 3.4 %, na slechts 45 minuten bestraling.)

En de Duitse Krankenkassen stellen dat ca 30 % lijdt aan een of andere vorm van milieuziektes.
En Duitsland telt veel milieuartsen. nederland heeft er welgeteld 10, die allemaal bij de GGD's zijn ingedeeld.

Als we nu eens uitgaan van 25 % van de bevolking, die lijdt onder elektrosmog, waarvan velen zich dat niet realiseren omdat veel artsen niet elektrosmog als oorzaak willen zien, dan moeten we ook durven vast te stellen, dat de overige 75 % van de bevolking TOT NU TOE nog geen enkele klachten heeft. Men tettert er vrolijk op los met mobieltjes, DECT telefoon en draadloos andere geweld, waarbij zendmasten ook nog geen invloed schijnen te hebben.

Let wel, er zijn drempels.
Bij 200-2.000 uW/m2 (of 0,275-0,9 V/m) kan men elektrosensibel worden, wanneer men tot die 25 % behoort. Eenmaal elektrosensibel geworden, kan men al gaan reageren vanaf 1-0,1 uW/m2 (ofwel 0,02- 0,06 V/m).

Die 75 % ervaart dus onder die 2.000 uW/m2 geen effecten, omdat zij nog niets in hun lichaam hebben, wat kan reageren.
Zodra zij boven de 2.000 uW/m2 komen (en dat is bij een aantal mobieltjes, DECT telefoons en draadloze modems) zal hun lichaam wel LANGZAAM aangetast gaan worden, en worden ook zij op den duur elektrosensibel.

Het is onze ervaring dat de meeste zendmasten (binnen in woningen) per zender onder de 200 tot 2.000 uW/m2 blijven. ( vijf zenders van 200 uW/m2 geven ook tezamen 1.000 uW/m2)
Telt men daar de andere elektrosmog elementen bij op, komt men ook boven de genoemde grens.

Bij discussies gaan de overheden graag uit van die 75 %, die tot nu toe nog ongevoelig blijken.

Maar het is zeer onrechtvaardig die 25 % gevoeligen te boycotten, want die hebben ook recht op een gezond normaal leven.
En het is deze groep die nu eens extra aandacht verdient.

PS. in mijn tuin meet ik 1 uW/m2.
Iedereen kan binnen in mijn woning uitstekend met zijn/haar mobieltje telefoneren.
Het is onzin, dat er in bv. de Randstad zo sterk wordt bestraald.

 

De biologische effecten van zwakke elektromagnetische velden zijn heel goed beschreven door de engelse wetenschapper Andrew Goldsworthy, waarvan een aantal uitspraken ook staan vermeld in enkele engelse uitgaves van *het bitje*, bv October en December 2006.

Nu een tweede artikel: The dangers of electromagnetic smog

En hier een samenvatting op een A4-tje.

En hier:
Why mobile phone masts can be more dangerous than phones

The Cell Phone and the Cell - the Role of Calcium

De collega's van het zwitserse Diagnose-Funk hebben een uittreksel gemaakt van de befaamde BBC Panorama TVuitzending.

Hierin stelt sir William Stewart, als hoofd van de britse Gezondheidsraad, dat de WHO het verkeerd heeft.

WHO is wrong!

En dat wordt ook door anderen beaamd.

Het PDF bestand van Diagnose-Funk staat hier.

Als sir William Stewart, als hoofd van de engelse gezondheidsraad al stelt, dat de WHO het fout heeft voor wat betreft de EMV velden, en waarbij hij gesteund wordt door andere wetenschappers, mag men de conclusie trekken, dat de nederlandse Gezondheidsraad het ook volkomen fout heeft.

Trouwens, de nederlandse Gezondheidsraad adviseert, als enige in de hele wereld, nog hogere grenswaarden dan die door de ICNIRP worden voorgesteld.
De belgische regering laat slechts 1/4 toe van de ICNIRP waarden en de belgische Gezondheidsraad, die dezelfde kranten, boekjes, magazines en studies leest als de nederlandse collegae, vindt dat nog veel te hoog, en adviseert nog veel lagere waarden.

 

Er is een nieuwe groep.

www.bioinitiative.org

Met een aantal redenen omkleed pleiten zij voor andere grenswaarden.

Lees hun verhaal! Ook hier: www.minderstraling.nl/Pagina005.html

Bekijk het nieuwste interview met Cindy Sage

Belgen passen voorzorgsprincipe toe

Belgen zijn en handelen veel verstandiger dan die Hollanders.

In de eerste plaats heeft de Belgische regering bepaald dat slechts 25 % van de ICNIRP waarden mogen worden toegepast.
En in tegenstelling tot Nederland waar de Gezondheidsraad veel hogere grenswaarden adviseert,
vindt de Belgische Gezondheidsraad dat nog veel te hoog, en adviseert daarom nog lagere grenswaarden (waardoor het Brusselse Gewest een lagere norm van 3 V/m kon vastleggen).
En binnenkort in geheel Belgie.

En nu heeft de Belgische overheid op alle scholen een waarschuwingsfolder over GSM laten uitdelen. Zie Belgische GSM-school-folder.

Het kan dus ook anders en beter.

Blijkbaar geeft de Belgische overheid meer om de gezondheid van haar kinderen dan de overheden in Nederland.

 

Punten van Overweging bij demonstraties tegen zendmasten

1. Lees eens *het bitje* Februari 2007, met titel: *De waarheid omtrent zendmasten*.
25 % van de bevolking heeft toch ook recht op een gezond en beschermd leven.

De Gezondheidsraad gaf in 2007 aan dat de radiogolven van UMTS-masten mensen niet ziek maken.
Dat is juist. Want als dat niet zo zou zijn, zou iedereeen onderdehand ziek thuis zitten! En dat is gelukkig niet het geval.
Maar die 25 % van de bevolking, met een (door vele oorzaken) beschadigd immuunsysteem, is wel gevoelig voor elektrosmog.
En die werkt als een katalysator voor in het lichaam aanwezige latente ziektekiemen, zodat aanwezige ziektehaarden in het lichaam worden aangejaagd en sneller tot volle ontplooing komen.

De zendmasten zijn dus niet oorzaak, maar een gevolg.
Dus zieke mensen worden erdoor steeds zieker.

2. Voeg toe dat UMTS een hogere draagfrequentie heeft dan GSM, en daardoor minder penetratiediepte heeft. Met als gevolg dat de zenders dichter op elkaar moeten staan (300-700 meter) of er met hogere stralingsdichtheid gezonden moet worden.
(Om die reden wil men proberen de 900 MHz frequentieband vrij te maken en daar UMTS op plaatsen.)

Daarentegen zijn UMTS signalen gepulst met 15.000 Hz (enkel het organisatiekanaal). Die pulsrate ligt dan precies in tussen de bioresonantiefrequenties van Royal Rife en Hulkda Clark, waarvan men één van hun frequenties slechts maximaal 15 minuten per dag mag ondergaan. Doch UMTS zenders stralen 24 uur per dag.

3. Onderzoeken:
a. Bij het TNO onderzoek werden de proefpersonen weliswaar aan een cht UMTS signaal blootgesteld, maar het GSM signaal was dat NIET. (Enkel organistatiekanaal met 4 van 8 tijdsloten in gebruik, en geen dataverkeer). Logisch dat weinigen wat van GSM bespeurden.
Zie *het bitje* Januari 2004 en http://www.milieuziektes.nl/Pagina12e.html
b. Bij zwitserse ETH onderzoek bleken er toch 4 personen te zijn (althans die zich naderhand gemeld hadden) die TIJDENS en NA de proeven enorme lichamelijke gezondheidsklachten kregen.
Zie *het bitje* September 2006, en http://www.milieuziektes.nl/Pagina12e.html

Bijgevolg is de konklusie dan, dat UMTS mag, mits 45 minuten PER WEEK, waarbij men dan rekening moet houden, dat 3.4 % van de bevoling met gezondheidsklachten moet rekenen.
4 op de 117 personen = 3.4 %.

4. Denk ook na over de consequenties van de weigering van een UMTS zendmast.
Per 1 september 2007 is in de staatscourant het artikel
SC81710.pdf verschenen. Hierin wordt de verplichting tot dekking van UMTS bepaald, evenals de sancties
.
Op 300 meetpunten wordt er gemeten of een pakketje van 5 MB met een minimale snelheid van 144 kb/sec gedownload kan worden.
Wordt geen 98 % bereikt, dan volgen er sancties.
Die sancties kunnen oplopen van Euro 5.000.000 tot 40.000.000 per kwartaal. Staat allemaal in genoemd dokument.
Gevolg: Advocaten wrijven zich al in de handen. Wanneeer door weigering UMTS zendmast niet voldoende dekking ontstaat, zullen de aangeslagen providers deze boetes doorschuiven naar de betreffende gemeentes, omdat die de oorzaak zijn van onvoldoende dekking.
Als gevolg zullen wethouders zich zeer terughoudend opstellen, en geen enkele zendmast, ook GSM, nog een stroobreed in de weg leggen.
Zoals reeds eerder gesteld, niet de providers zijn onze vijanden, want die houden zich aan de (verkeerde) regels, maar de overheid, die de providers heeft gedwongen zoveel mogelijk UMTS zendmasten te plaatsen, op straffe van flinke boetes.

Na 1 april 2008 zijn de meetresultaten bekend, althans bij de providers, maar nog niet publiekelijk.
Agentschap Telecom wil momenteel de rapportage nog niet vrij geven, omdat men denkt dat er geheimen in staan.
In ieder geval zou blijken dat Telfort (welke overgenomen is door KPN) in het geheel niet de vereiste dekking heeft gehaald. KPN wil de licentie van Telfort niet teruggeven, en dat is nu voer voor de juristen.

Als een kip zonder kop kakelen de providers in de media, dat zij wel 100 % dekking hebben. Nu ja, 99 komma zoveel % hebben zij gehaald. KPN zou nog meer van die 100 % hebben gehaald dan Vodafone. Wat een arrogante domheid van de providers.
Als zij inderdaad 100 % dekking hebben, is een verdere uitrol van het UMTS netwerk helemaal niet nodig.
Sterker nog. De reeds geweigerde UMTS zendmasten hebben kennelijk helemaal niet ervoor gezorgd dat er een mindere dekking zou zijn ontstaan. Denk daar maar eens over na!

Er is dus geen enkele reden, waarom er nog een enkele UMTS zendmast ergens geplaatst zou moeten worden!

5. Volgend jaar praat niemand meer over UMTS of G3. Het is een achterhaalde techniek. Veel te langzaam; slechts maximaal 1 MB/s. Met HSDPA probeert men dat op te krikken naar 1.4-1.8 MB/s.
(Al eens een UMTS mobieltje in de winkel geprobeerd? Met hun videomogelijkheid is het slechter dan de slechtste webcam.)
WiFi gaat tot 44 MB/s, maar het bereik is beperkt.
Volgend jaar komen de eerste mobieltjes met de opvolger G4 op de markt. Samsung heeft proeven gedaan en kwam op 1 GB/s, dat is duizend maal sneller. Dan kan men wel videobeelden, voetbal, films, etc volgen. Hoe die G4 signalen er uitzien is nog niet bekend.

Lees verder op Pagina12f.html en wat LTE teweeg gaat brengen.

DVB-H
is men nu ook aan het uitrollen. althans men probeert. (TV op een mobieltje)
Dat is voor mensen met een adelaarsoog.
Iedereen wil thuis een TV van minstens een meter doorsnee, om goed te kunnen kijken.
Ik ben al in Telecom-winkels geweest om te vragen of zij ook een speciale loupe met DVB-T meeleveren. Want op zo'n schermpje van 2x3 cm kan men bij voetbalwedstrijden toch nauwelijks een rugnummer herkennen.

6. Men heeft een aantal onderzoeken van de europese commissie bestudeerd, en kwam tot de konklusie, dat er nu beschadigingen aan DNA en genen optreden, waarvan de schadelijke effecten niet nu, maar pas over drie vier generaties naar buiten komen. Onze achter-achter kleinkinderen zullen ons daar dankbaar voor zijn!

 

 

De Interphone studie en de manipulatie daarbij

Lloyd Morgan heeft een goede analyse gemaakt, hoe men de resultaten van de Interphone stdie anders heeft uitgelegd en probeert wijs te maken dat er geen tumor gevaar is.

Aansluitend op het artikel van Andrew Goldsworthy hier een artikel van Michael Bevington genaamd "Attitudes to the health dangers of non-thermal EMFs".

Modulaties

Op Pagina9 staan een aantal geluidsfragmenten. Dat zijn opgenomen modulaties van allerlei Elektrosmog bronnen.
Ze bestaan enkel uit de laagfrequente modulaties, en zijn zonder de hoogfrequente draaggolven.

Gebleken is nu, dat elektrosensibele personen reeds klachten kunnen krijgen bij het aanhoren van enkele deze modulaties, waarbij dus de hoogfrequentie NIET aanwezig is.
De bron van het signaal is daarbij niet aanwezig !

Dit als bewijs, dat niet de hoogfrequente draaggolven zo schadelijk zijn, maar zeer zeker wel de modulaties.

Olle Johansson:
Mobile Phone Radiation: Is it safe ?

PDF bestand met verwijzing naar interview met hem, 15 x 10 minuten.

Het engelstalige *het bitje* November 2006 is helemaal gewijd aan Olle Johansson.

 

Aantal studies

Er is veel verwarring omtrent het aantal studies waarbij wel of niet wat gevonden zou zijn.

Actuele Status: 12 617 erfasste Publikationen bij het duitse EMF-Portal. (Stand: 20. maart 2009)

Echter, men dient daarbij te bedenken, dat het EMF-Portal ondanks haar naam zich ook met laagfrequente elektrosmog bezig houdt, die niet op hoogfrequente elektromagnetische, maar op laagfrequente elektrische of magnetische wisselvelden betrekking heeft, en zelfs op gelijkvelden.
En dat is iets geheel anders. Wanneer men dan alle studies welke met frequenties beneden bijvoorbeeld
1 MHz betrekking hebben weglaat, opdat enkel "echte" EMF-studies over blijven, dan valt het aantal studies van 12617 terug op 1543. Dat is maar 13 % van de oorspronkelijke hoeveelheid. Dat vormt nog steeds een behoorlijk aantal, maar nu klopt het aantal enigszins.
Opgemerkt zij, dat hier ook een aantal studies bij zijn, waarvan de frequenties boven de gangbare gebruikelijke frequenties liggen van de mobiele telefonie. Wanneer deze ook worden weggelaten (dus alles boven de 3 GHz) blijven er 1357 studies over.
En wanneer enkel het frequentiebereik van de huidige mobiele telefonie (900 MHz bis 3 GHz) bekeken wordt, blijven er nog 1021 over. Dat is aanmerkelijk minder dat van de schijnbare 12 617 overblijft.

En daarbij moet nog een kanttekening gemaakt worden:

Omtrent zendmasten zijn er slechts een dozijn studies: de rest betreft enkel mobieltjes.

En bij een aantal studies met betrekking tot mobieltjes is men uitgegaan van enkel de hoogfrequente draaggolven, welke geen modulaties (en dus de ziektemakende informaties) bevatten.

10 uit 14 peer-reviewde studies over zendmasten vonden belangrijke verhogingen van symptomen.

Een grote fout welke demonstranten maken bij protestbijeenkomsten tegen zendmasten is, dat zij de effekten van mobieltjes op één hoop gooien met die van zendmasten.

Ook dient men zich ervan te vergewissen of de interpretatie van een studie juist is.

Vaak is er een verschil tussen de studie zelf en de korte samenvatting ervan.

Ook dient men op te passen over wat de media berichten.
Zo ook bijvoorbeeld over die belgische rattenstudie.
Er is nog steeds geen publikatie in een wetenschappelijk tijdschrift gezien (27-07-2008). Er is enkel een artikel in de belgische krant Le Soir, waarin weinig details vermeld staan.
Het FNV kakelt in het ene persbericht dat de ratten aan laagfrequente straling waren blootgesteld.
In een ander, dat van de aan straling blootgestelde ratten er 16 van de 17 ratten een tumor hadden. Hier wordt de indruk gewekt, dat er proeven met 17 ratten waren uitgevoerd; nergens werd vermeld dat er ca. 120 ratten aan deelnamen.
Ook blijkt nergens uit, dat die tumoren het directe gevolg van de straling was!

Aan de hand van een tussenrapport uit 2006 is er al wat heftige kritiek op deze studie gekomen.

Zoals bv. van Prof. Lerchl bij IZgMF:

1. Die Studie scheint der zu entsprechen, über die 2006 im dem genannten IEEE Band berichtet wurde (Adang und Vander Vorst). Ich hoffe, Sie haben Zugang zu dem paper, bei mir kann ich es jedenfalls herunterladen (ca. 4,5 MB). Dort ist auch zu lesen, dass die Experimente von März 2004 bis (vermutlich) September 2005 liefen, da die Dauer hier mit 15 Monaten angegeben wurde. Dass es so lange gedauert hat, bis die Ergebnisse vorgestellt wurden (soweit ich weiß, als mündliche Verteidigung der Dissertation), ist etwas seltsam, aber das kommt schon mal vor.

2. FALLS die jetzt berichteten Ergebnisse sich auf das in 2006 veröffentliche paper beziehen, und nur dann, gibt es mit den Versuchen eine unglaubliche Fülle von Problemen. Klar, einige werden jetzt sagen, Lerchl
möchte keine positiven Resultate anerkennen, aber Sie können das selbst beurteilen. Jedenfalls werden die Autoren erhebliche Schwierigkeiten haben, diese Arbeit zu veröffentlichen, da sie in einem Ausmaß mängelbehaftet ist, das einem in der Tat "schwindlich" wird:

a) es ist keine "epidemiologische", sondern eine experimentelle Untersuchung.

b) Die Käfiggrößen wurden mit 1,11 m Länge und 0,6 m Breite (oder 0,71 m, das ist im Text und aus der Abbildung nicht klar zu erkennen) angegeben.
Selbst im günstigen Fall von 0,71 m ergibt sich eine Bodenfläche von 7810 cm², das sind 260 cm² pro Ratte. Bei 0,6 m Breite sind das nur 6600 cm².
Laut Europäischen Richtlinien sind für Ratten mit einem Körpergewicht von >350 g pro Tier 350cm² vorgeschrieben, das sind bei 30 Tieren pro Gruppe (wie in dem 2006 paper angegeben) 10500 cm²! Es waren also zu viele (auch noch männliche!!) Ratten pro Käfig untergebracht. Da in dem paper explizit
erwähnte Wichtigkeit der Vermeidung von Stress als möglichem Co-Faktor ist daher schon ziemlich absurd.

c) Es ist nicht erwähnt, dass die Studie verblindet durchgeführt wurde (auch wenn man in dem paper die Abb. 1 ansieht, fällt einem sofort die Antenne in dem einen Deckel, in dem anderen das Fehlen einer solchen auf). Das ist schon lange nicht mehr Standard.

d) Die hier (im thread) angegeben Daten wollen einfach nicht zur Anfangsgröße von 30 Tieren je Gruppe passen: 31% von 30 ergibt 9,3 Tiere; 48% ergeben 14,4 Tiere; 59% ergeben 17,7 Tiere und 61% ergeben 18,3 Tiere.
Vielleicht lese ich etwas falsch oder es ist ein Übermittlungsfehler aufgetreten oder sonst etwas, aber auch dies ist seltsam. Jedenfalls sind die Komma-Tiere (nicht Koma-Tiere) irritierend.

e) Ganz abenteuerlich ist die "Dosimetrie", wenn man von einer solchenüberhaupt sprechen kann. Die "selbstgebauten" (Zitat) Anlagen wurden mit handelsüblichen Antennen (Kathrein; 1 GHz) bzw. Hornantennen (10 GHz) mit den entsprechenden Antennengewinnen und "hot spots" versehen. Das dies zu
extrem unterschiedlichen Expositionswerten am Käfigboden führen muss, ist vollkommen klar.

f) Noch abenteuerlicher, wenn das überhaupt noch geht, aber es geht offensichtlich, ist die "Berechnung" der benötigten Leistungsflussdichten.
Zunächst wird angenommen, Menschen seien 10-mal größer als Ratten ("ratio in size between a human and a rat equals 10" ). Was damit gemeint ist, entzieht sich völlig meinem Verständnis, ganz abgesehen von der Vernachlässigung von altersabhängig unterschiedlichen Werten (siehe auch Punkt e). Dann werden die ICNIRP-Grenzwerte genommen, der Grenzwert bei 100 MHz (2W/m²) auf 1 GHz skaliert (durch besagten Faktor 10), und daher kommt man auf 200 µW / cm²,
der für Ratten bei 1 GHz "geeignet" ("suitable" ) sei. Auch für 10 GHz wurde entsprechend verfahren. Eine Dosimetrie im eigentlichen Sinne (Berechnung der von den Tieren tatsächlich im Ganzen oder in Organen) fehlt völlig.

g) Die (geringe) Anzahl der pathologischen Untersuchungen der gestorbenen Tiere spricht nicht für eine sorgfältige Studie. Bei männlichen Ratten, gerade wenn sie alt sind, muss man aufpassen, dass die ihre frisch verstorbenen Kumpane nicht verspeisen und sie so einer pathologischen Untersuchung zumindest teilweise entziehen. Man muss also den Zustand der Tiere sehr genau überwachen und dann, wenn sie moribund werde, sie sofort schmerzfrei töten. Auch in Verbindung mit Punkt b) habe ich hier sehr starke
Bedenken.

Eigen onderzoek

Wij zijn zelf een onderzoek gestart om de inwerking van elektrosmog op het lichaam aan te tonen.
Hierbij worden spectrogrammen gemaakt, door een aantal frequenties door het lichaam te zenden. Wanneer zij resonaties vinden, worden deze vastgehouden in een spectrumanalyse.

Zo wordt er eerst een nulmeting gemaakt. Daarna wordt de persoon aan een elektrosmogbron blootgesteld, en wordt er weer een meting verricht, en gekeken waar er nu resonanties optreden.
Nadat de expositie is uitgeschakeld, wordt er door metingen nagegaan hoe lang het duurt eer de oorsponkelijke grafiek weer wordt bereikt.

Hieronder een voorbeeld van een dergelijke spectrumanalyse.

Momenteel zijn we bezig uit te zoeken in welke frequentiegebied de nulmeting dient plaats te vinden, en welke filters daarbij nodig zouden zijn.

Zo hopen we de invloed middels meten aan te kunnen tonen zonder dat de proefpersonen een formulier hoeven in te vullen, of dat ze iets gevraagd moet worden.. Dus heel objektief.

Een mooi overzicht van een aantal studies is te vinden op het EMF Portal

www.emf-portal.de